๑۩۞ ارباب شیاطین ۞۩๑

mjd-him — Mon, 21 Jul 2008 20:28:18 GMT

گر میخواهی دلت را شاد بینی¤•¤ سری به کلبه ی ارباب بزن ¤•¤•¤•¤ توسط:زینب(اولین شاعر دربار)

دپسردگی حاددددددد!!!!

mjd-him — Wed, 02 Jul 2008 17:58:18 GMT

بخوره توسرم این همه شادی بیخودکی

حالا وقتی مشروط شدم میفهمم که دیگه موقع امتحانات الکی شاد نباشم

وای ..... پس فردا یعنی چی میشه؟؟؟؟؟؟؟

خوشحالم زیادددددددد.....

mjd-him — Sat, 21 Jun 2008 09:00:18 GMT

تازگیا احساس میکنم خیلی الکی شادم!
خیلی روز های خوبیه!
!شاید فشار زیاد امتحانا به سرم زده !
(شایدم الکی نباشه)

حیف که قول داده بودم!

mjd-him — Thu, 29 May 2008 02:45:18 GMT

از وقتی که یک دستش رو از دست داده بود خیلی بد اخلاق شده بود، به جای دست قطع شدش ارّه بسته بود به بازوش، برا همین بهش حامد دست ارّه ای میگفتند. از بچگی با هم دوست بودیم. جای چنگ هایی که قربانیانش در هنگام مرگ بر روی صورتش میزدند، چهره اش رو وحشتناک کرده بود. نمیشد بهش نگاه کرد. میگفتند که یک دختری قرار بوده باهاش ازدواج کنه ولی بهش نامردی کرده. دیگه از اون زمان به بعد دیگه به آدما اعتماد نداشت، میگفت که آدما موجودات کثیفی هستند که برای رسیدن به اهدافشون حاضرند همه جور حقه بازی کنند و حق دیگران رو پایمال کنند. با خودش قسم خورده بود که هر آدمی رو که جلوی چشماش ببینه بکشه و به هیچ کسی رحم نکنه. همینکار رو هم کرده بود. شاید تا اون موقع چیزی حدود هزار نفر رو کشته بود!
زیاد میامد دربار و گاهی میشد که ساعت ها کنارم مینشست و برام درد دل میکرد و خیلی وقت ها هم زار زار گریه میکرد. من رو سنگ صبور خودش میدونست. هر وقت هم که میامد دربار هرچی شیطونک سر راهش میدید میگرفت و سرش رو میبرید و مینداخت یه گوشه! بهش میگفتم آخه اینا آدم نیستند که میکشیشون! نیشش رو باز میکرد و میگفت: دیگه عادت کردم دیگه!
به من گفته بود که تا آخر عمرش دیگه ازدواج نمیکنه و هرگز حاضر نیست که برای یک بار دیگه به کسی اعتماد کنه.
اگه من رو هم نمیکشت به این خاطر نبود که دوست صمیمیش بودم بلکه برای این بود که زنده باشم و ببینم که میتونه پای حرفش بایسته!
بهش میگفتم که اینکارا رو نکن، بالاخره برای هرکسی ممکنه از این اتفاق ها بیفته. میگفتم حتما اون دختره قسمتت نبوده. خدا هر کس رو که آفریده زوجش رو هم براش تعیین کرده، هیچکس رو تنها نیافریده. گفت: پس این همه آدم تنهاند پس زوجشون کجاست؟ گفتم: خب حتما زوجشون در یک سانحه کشته شده یا هنوز همدیگر رو پیدا نکردند:D
یه بار به حامد گفتم که هرچی قسمتت باشه همون میشه و اگه قرار باشه که ازدواج کنی حتما به موقعش میکنی چه الان بخوای چه نخوای. گفت که نه من دیگه باید گوشام مخملی باشه که ازدواج کنم! من سر حرفم هستم، اصلا اگه من ازدواج کردم جونم دست تو، اگه خواستی میذارم منو راحت بکشی! من که نمیدونستم معنی این حرفش چیه که میگه گوشام مخملی میشه گفتم میکشمتا من شوخی ندارم. گفت که باشه مَردِ و حرفش!

یه مدت گذشت و دیدم از حامد خبری نیست، خیلی نگرانش شده بودم، گفتم نکنه وقتی که داشته آدما رو میکشته گیر افتاده باشه، چند ماهی گذشت تا اینکه یکی از شیطونک ها برام خبر آورد که آره، حامد خانِ دست ارّه ای به سلامتی مزدوج شدند! با شنیدن این خبر یهو از جام پریدم. نزدیک بود شاخ در بیارم. به شیطان اعظم گفتم برو پیش حامد و با مهربونی از طرف ما بگو که "دیگه سراغی از دوست قدیمیت نمیگیری" و هر طور شده برای شام دعوتشون کن با خانمش بیاند دربار.
شیطان اعظم رفت و حامد و خانمش رو به دربار دعوت کرد و با اصرار زیادی بالاخره پذیرفتند که برای شام فردا به دربار بیاند.
فردا شد و حامد با خانومش وارد دربار شدند. اینبار دیگه حامد با شیطونک های دربار کاری نداشت و دیگه از خراش های روی صورتش هم خبری نبود. قیافش شبیه آدمیزادها شده بود.
بر ما وارد شدند و سلامی عرض کردند، تعارفشون کردم که بشینند. حامد سرش رو پایین انداخته بود و زیر چشمی به من نگاهی کرد و از چشمام فهمید که چکار میخوام کنم! سریع بلند شد و با یک حرکت سریع گردنم رو گرفت و خواست که با دستان ارّه ایش سرم رو ببُره ولی ارّه نمیتونست پوست گردنم رو ببُره. قه قهه ای زدم و بهش گفتم مگه نمیدونستی که هیچ تیغی نمیتونه گردن من رو ببّره؟ اصلا به من میگند اربابی گردن پوست کلفت... اینو گفتم و سریع برگشتم و گردنش رو با دستم شکستم و پشت گوش هاش رو نگاه کردم ببینم مخملیه یا نه! گفت: چیکار میکنی؟ گفتم: خودت گفتی اگه ازدواج کنم گوشام مخملی میشه! با اون حالش خندید و گفت دیوونه. من هم که حسابی به خاطر دروغی که بهم گفته بود لجم گرفته بود ارّه ی دستش رو گذاشتم رو گردنش و گردنش رو بُریدم. بعد سرش رو شوتیدم طرف خانمش که در حال جیغ زدن و گریه کردن بود و گفتم: بگیر سر شوهرتو که اومد.
در این حال ملکه وارد شد و من رو با نیش باز در حال حرف زدن با خانمِ حامد دید و جسدِ حامد رو هم دید و فکر کرد که من حامد رو کشتم تا خانومش رو بدست بیارم و کلی شاکی شد! و 3 ثانیه به من مهلت داد تا همه جریان رو براش از اول تا آخر توضیح بدم. من هم از ترس جونم در 3 ثانیه کل ماجرا رو از اول تا آخر براش شرح دادم و در آخر ازش به خاطر فرصتی که در اختیار من گذاشته بود تشکر کردم. بعد بهش گفتم که اربابی اهل هر کار بدی باشه اهل خیانت نیست و کلی ملکه آروم شد.
بعد دستور دادم که زن حامد رو هم دار بزنند تا روحش به روح حامد بپیونده. آخه بیچاره ها در این دنیا که نتونستند با هم زندگی کنند. لااقل در اون دنیا با هم باشند. سر حامد رو هم آویزون کردم به سقف دربار در مقابل خودم. از اون روز تا حالا هر روز کلی براش درد دل میکنم به یاد روزهایی که ساعت ها کنار هم مینشستیم و حرف میزدیم.
خدا رحمتش کنه...

درد دل های خدا با بنده ... (شعر هدیه شده به دربار)

mjd-him — Sat, 10 May 2008 18:49:18 GMT

بخوان ما را
منم پروردگارت
خالقت از ذره اي ناچيز
صدايم كن مرا
آموزگار قادر خود را
قلم را،علم را،من هديه ات كردم
بخوان مارا
منم معشوق زيبايت
منم نزديك تر از تو به تو
اينك صدايم كن
رهاكن غير مارا سوي ما باز آ
منم پروردگار پاك بي همتا
منم زيبا كه زيبا بنده ام را دوست مي دارم
تو بگشا گوش دل
پروردگارت با تو مي گويد:
تو در بيكران دنياي تنهايان،رهايت من نخواهم كرد
تو راه بندگي طي كن
عزيزا،من خدايي خوب مي دانم
تو دعوت كن مرا بر خود
به اشكي،يا خدايي ،ميهمانم كن
كه من چشمان اشك آلوده ات را دوست مي دارم
طلب كن خالق خود را
بجوي ما را
تو خواهي يافت
كه عاشق مي شوي بر ما
و عاشق مي شوم برتو
كه وصل عاشق و معشوق هم
آهسته مي گويم خدايي عالمي دارد
قسم بر عاشقان پاك با ايمان
قسم بر اسب هاي خسته در ميدان
تو را در بهترين اوقات آوردم
قسم بر عصر روشن
تكيه كن بر من
قسم بر روز،هنگامي كه عالم را بگيرد نور
قسم بر اختران روشن،اما دور
رهايت من نخواهم كرد
بخوان مارا
كه مي گويد كه تو خواندن نمي داني؟
تو بگشا لب
تو غير از ما خداي ديگري داري؟
رها كن غير مارا
آشتي كن با خداي خود
تو غير از ما چه مي جويي؟
تو با هركس غير از ما چه مي گويي؟
و تو بي من چه داري ؟هيچ!
هزاران كهكشان و كوه و دريارا
خورشيد و گياه و نور و هستي را
براي جلوه خود آفريدم من

ولي وقتي تورا من آفريدم
بر خودم احسنت مي گفتم
تويي زيباتر از خورشيد زيبايم
تويي والاترين مهمان دنيايم
كه دنيا بي تو،چيزي چون تو را،كم داشت
تو اي محبوبترين مهمان دنيايم
نمي خواني چرا مارا؟؟
مگر كسي هم با خدايش قهر مي گردد؟
هزاران توبه ات را گرچه بشكستي
ببينم،من تورا از درگهم راندم؟
اگر در روزگار سختي ات خواندي مرا
اما به روز شاديت،يك لحظه هم يادم نمي كردي
به رويت بنده من هيچ آوردم؟
كه مي ترساندت از من؟رها كن آن خداي دور را

اين منم پروردگار مهربانت،خالقت
اينك صدايم كن مرا،با قطره اشكي
به پيش آور دو دست خالي خود را
با زبان بسته ات كاري ندارم
ليك غوغاي دلت را من شنيدم
آيا عزيزم حاجتي داري؟
تو اي از ما
كنون برگشته اي ،اما
كلام آشتي را تو نمي داني؟
بخوان مارا
بگردان قبله ات را به سوي ما
اينك وضويي كن
خجالت مي كشي از من؟
بگو،جز من،كسي ديگر نمي فهمد
به نجوايي صدايم كن
بدان آغوش من باز است
براي درك آغوشم
شروع كن يك قدم با تو
تمام گام هاي مانده اش با من...

فال حافظ ...

mjd-him — Fri, 18 Apr 2008 08:44:18 GMT

بگرفت کار حسنت چون عشق من کمالی
خوش باش زان که نبود این حسن را زوالی

در وهم می نگنجد کاندر تصور عقل
آید به هیچ معنی زین خوبتر مثالی

شد حظّ عمر حاصل گر زانکه با تو ما را
هرگز به عمر روزی روزی شود وصالی

آن دم که با تو باشم یک سال هست روزی
وان دم که بی تو باشم یک لحظه هست سالی

چون من خیال رویت جانا به خواب بینم
کز خواب می نبیند چشمم بجز خیالی

رحم آر بر دل من کز مهر روی خوبت
شد شخص ناتوانم باریک چون هلالی

حافظ مکن شکایت گر وصل دوست خواهی
زین بیشتر بباید بر هجرت احتمالی

دیوانه ی عاقل

mjd-him — Wed, 09 Apr 2008 23:59:18 GMT

آرام و با طمأنینه راه میرفت، سرش را پایین انداخته بود و چیزهایی را زیر لبش زمزمه میکرد، به هیچ کس نگاه نمیکرد ولی همه به او نگاه میکردند! لباس قهوه ای رنگ کهنه ای بر تن داشت که بسیار کثیف بود، شلوار پاره پاره و گشادش نیز آنچنان کثیف بود که نگاه همه رو حتی از فاصله بسیار دور به خودش میدوخت! رنگ صورتش هم از شدت کثیفی سیاه شده بود و موهایش که معلوم بود ماه هاست شسته نشده به هم چسبیده بودند! باور اینکه در عمرش یک بار هم که شده (حتی برای فضولی) به حموم رفته باشه سخت بود!

آرام راه میرفت. صدایی توجهش را جلب نمود، پیکانی از کنار با ماشین مدل بالایی تصادف کرده بود، راننده ماشین مدل بالا پیاده شد، به ماشینش نگاهی کرد، خطی روی ماشینش افتاده بود، به شدت عصبانی شد. رفت یقه راننده پیکان را گرفت و گفت:"من هفته پیش این ماشین رو خریدم و شروع کرد به فحش دادن"! مرد جلو رفت و به راننده خشمگین گفت:"دعوا نکنید، به خدا ارزش نداره" راننده با دیدن این مرد ژنده پوش عصبانی تر شد و گفت:"تو دیگه چی میگی؟" و دستش را روی سینه مرد گذاشت و محکم هولش داد و مرد بیچاره بر روی زمین افتاد. راننده که احساس میکرد دستش کثیف شده دستانش را بر هم زد و تکاند!

مرد بلند شد، لباسش خاکی شده بود ولی برایش مهم نبود و حتی یک دست هم به لباسش نزد تا خاک هایش را از بین ببرد، دستش را در جیبش گذاشت و آرام رفت تا رسید به یک ایستگاه اتوبوس! در همان زمان اتوبوسی آمد. مرد سوار شد و بر روی یک صندلی که رویش به طرف عقب اتوبوس بود نشست! در دید اکثریت آدمایی که تو اتوبوس نشسته بودند قرار داشت.

همه با تعجب به او و لباسهایش نگاه میکردند. هر کسی هم که در ایستگاههای بعدی سوار میشد کنار او نمینشست. ولی او اصلا برایش مهم نبود و به کسی هم نگاه نمیکرد. حوصله اش سر رفته بود، دستش را در جیب گشاد شلوارش کرد و یک رادیو ضبط درآورد! باز همه نگاه ها به طرفش جلب شد! رادیوی سرمه ای تمیزی بود! با دقت خاصی لک های رادیو را با گوشه لباسش پاک کرد، رادیو را با علاقه فراوانی در دست نگه داشته بود، کاملا معلوم بود که خیلی دوستش دارد، شاید بیشترین چیزی که در دنیا دوست میداشت همین رادیوی کوچک بود!

رادیو را روشن کرد، صدایش بلند بود، گوینده رادیو که خانمی بود در حال صحبت کردن بود، مرد سرش را بالا آورد و به صورت آدم هایی که با تعجب به او نگاه میکردند نگاه کرد، بعضی ها با ریشخند به او نگاه میکردند و آرام در گوش یکدیگر پچ پچ میکردند! صدای رادیو را کم کرد و رادیو را نزدیک گوشش گرفت، چند دقیقه ای به همین منوال گذشت و مرد با دقت زیادی به صحبت های خانم گوینده گوش میداد و گاهی وقت ها لبخندی بر لبانش نقش میبست!

ناگهان با صدای بلندی شروع کرد به خندیدن و سرش را بالا آورد و گفت:"میگه انشا... آن هایی که به سفر رفته بودند بهشون خوش گذشته باشه، در صورتیکه همه ما در سفریم. همه یه روز سفر میکنیم به این دنیا میایم و یه روز هم بر میگردیم!" این حرف ها را میزد و تکرار میکرد. اتوبوس به آخر خط رسیده بود و همه بلند شده بوند که پیاده بشند، اما انگار این مرد تازه موتورش روشن شده بود و تو صورت همه نگاه میکرد و این حرف ها را تکرار میکرد و مردم هم سرشون را به طرف دیگر میکردند که انگار نمیبینندش و حرف هایش رو نمیشنوند!

مرد پیاده شد و آرام به رفتنش ادامه داد، احساس میکردم رفتار و حرف هایش و زندگی ساده اش در من تاثیر گذاشته، دست ملکه را رها کردم و به طرفش دویدم و خودم را به او رساندم. بهش گفتم: " کجا میری؟ ". بسیار مهربان به من نگاه کرد و گفت: " این زنه مزخرف میگه! الان همه ما تو سفریم ولی این میگه سفر کجا رفتید!" و میخندید !

ــ ملکه خودش را به من رساند و گفت: "ولش کن دیوونه رو"

ــ کدوم دیوونه رو؟

ــ همین مرد بامزه هه دیگه، چیکارش داری؟

ــ هیچی، یه غلطی کردیم گفتیم یه معاشرتی کرده باشیم

ــ چی؟

ــ، هیچی! گفتم مگه دیوونه ها بامزند؟

ــ آره دیگه. تو هم خیلی بامزه ای

یک خاطره کاملا واقعی اما باور نکردنی!

mjd-him — Sun, 23 Mar 2008 13:16:18 GMT

"شب بود و همه جا تاریک ! روی جدولی در کنار خیابونی نشسته بودم (نمیدونم چرا؟ اسم خیابونش هم نمیدونم چی بود). یک دفعه چشمم به کبوتر بسیار زیبایی خورد. کبوتر پرهای بسیار زیبایی داشت که رنگش آبی مایل به سبز بود. به خودم آمدم و دیدم که بال هایش زخمی شده و ازش خون میچکید. کبوتر داشت از چنگال گربه ای سیاه و وحشی فرار میکرد و نمیتوانست پرواز کند.

کبوتر در حال فرار بود که چشمش به من افتاد. از خوشحالی چشمانش برقی زد و دوان دوان به طرف من آمد و جستی زد و بر روی شانه هایم پرید. گربه نیز که به دنبال کبوتر بود, امد و در پایین پاهایم ایستاد و با تعجب زل زد به من! سرم را به طرف کبوتر کردم و نگاهم رو به چشمانش دوختم؛ با نگاه معصومانه ای به من نگاه میکرد و با چشم های زیبایش از من تقاضای کمک مینمود و میخواست که او را از چنگال این گربه وحشی نجات دهم. من هم که حسابی دلم برای کبوتر سوخته بود با خودم عهد بستم که کبوتر را نجات دهم. به کبوتر گفتم:((کبوتر زیبای من؛ خیالت راحت باشد؛ اربابی حتی یک پر کوچک تو را به این گربه ظالم نخواهد داد)) و چشمکی به کبوتر زدم. کبوتر که حسابی خوشحال شده بود قطره ای اشک شوق از چشمانش جاری گشت و خودش را محکم به من چسباند.

سرم را به طرف گربه کردم تا به او بگویم که: "این کبوتر را به تو نمیدهم و برو پی کارِت" که ناگهان با چشمان وحشتناک گربه سیاه پشمالو مواجه شدم که بطور بسیار تهدید آمیزی به من زل زده بود.

در یک لحظه ترس تمام وجودم را فراگرفت؛ باید تصمیم خود را میگرفتم!

آری! دستم را به طرف کبوتر بردم به طوریکه گمان کند میخواهم او را ناز کنم؛ اما دستم رو محکم به دور گردنش مشت کردم و در یک آن سر کبوتر را از بدنش جدا ساختم و سرش را در دهانم گذاشتم و شروع کردم به جویدن ! و بدن کبوتر که درحال جان دادن بود و به شدت تکان میخورد را جلوی گربه پشمالو انداختم و او هم مشغول خوردن شدپس از اینکه خوردنمان تمام شد دست گربه وحشی را گرفتم و با هم به طرف دور دست ها راه افتادیم !!"
.

در این هنگام با جیغ بلندی از خواب پریدم و بر روی تخت نشستم!!

ــ ملکه هم که با صدای جیغ من از خواب پریده بود رو به من کرد و با صدای خواب آلود و مهربانی گفت: چی شده؟!!!!!

ــ درحالی که ترس تمام وجودم را فرا گرفته بود برگشتم به ملکه نگاهی انداختم و سپس به پنجره تاریک اتاق خیره شدم!

ــ ملکه: حتما باز هم خواب وحشتناک دیدی! خیلی هم عرق کردی؛ پاشو برو آبی به دست و صورتت بزن تا حالت کمی بهتر بشه!

ــ بلند شدم و به طرف دستشویی رفتم. جلوی آینه ایستادم و زل زدم به چهره پریشان خودم. ناگهان متوجه پر آبی رنگی در گوشه لبم شدم!!!!!!!! ترس بار دیگر تمام وجودم رو فرا گرفت. دستم رو بردم به طرف لبم که پر را بردارم ولی احساس کردم چیزی در دهانم تکان میخورد !! دهانم رو باز کردم که ناگهان همان کبوتر آبی رنگ از دهانم بیرون پرید و بال زد و از هواکش دستشویی خارج شد!

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
نتایج اخلاقی:
۱) هیچ موقع و در هیچ شرایطی نمیتوان به ارباب شیاطین اعتماد کرد ! همان بهتر که آدم در شرایط سخت بره خودش رو دار بزنه ولی به اربابی اعتماد نکنه. کسانی که به ارباب اعتماد نکردند میتوانند بابت این قضیه مشعوف و خرسند باشند !

۲) ادامه این ماجرا رو چون حال نداشتم تعریف نکردم, حدس بقیه ماجرا و همچنین ادامه نتایج اخلاقی برعهده رعایای گرامی و خوانندگان(singers)!

سال نو بر زمین مبارک!

mjd-him — Thu, 20 Mar 2008 07:30:18 GMT

آغاز فصل بهار و پوشیده شدن لباس سبز نو بر تن زمین خشک و عریان را به خودش و خانواده محترمش تبریک و تهنیت میگوییم !

زمین جان ! از تو به خاطر اینکه ما را بر روی خودت نگه میداری و ییهو جاخالی نمیدهی که بیفتیم متشکریم!

و همچنین ازتو سپاسگزاریم برای اینکه میگذاری هرچقدر که میخواهیم (بطور رایگان) بر رویَت قدم بزنیم !

دوستَت داریم ای پیر مهربان

انشا... هرچه زودتر یک شلوار نو و سِت با لباست بخری و بپوشی تا حسابی خوشگل موشگل بشوی, پاشیم بیاییم خونتون و بوست کنیم

صفات خدا ......

mjd-him — Fri, 14 Mar 2008 15:39:18 GMT

۞ بنام خداوند بخشنده مهربان ۞

۞ اوست خدای یکتایی که غیر از او خدایی نیست,دانای نهان و آشکار عالم است,اوست بخشنده و مهربان ۞

۞ اوست خدای یکتایی که غیر او خدایی نیست, سلطان مقتدر عالم, پاک از هر نقص و آلایش, منزه از هر عیب و ناشایست, ایمنی بخش دلهای هراسان,نگهبان جهان و جهانیان,غالب و قاهر بر همه خلقان, با جبروت و عظمت, بزرگوار و برتر (از حد فکرت), زهی منزه و پاک خدای یکتا که از هرچه بر او شریک پندارند منزه و (از هر آنچه در وهم و خیال و عقل اندیشند) مبراست. ۞

۞ اوست خدای آفریننده عالم امکان و پدید آورنده جهان و جهانیان. نگارنده صورت خلقان..... ۞

سوره حشر آیات ۲۲ تا ۲۴